به گزارش سخن، با نزدیک تر شدن به انتخابات شورای شهر افراد کاندیدا به هر طریقی و با هر وسیله ای سعی در برد انتخابات می کنند که همواره با چهره هایی مواجه می شویم که از طریق برند تیم تراکتور سازی به هواداران و مردم شناخته شده اند؛ البته این مسئله ایرادی ندارد که از ورزشکاران و کسانی که در پیشرفت آن نقش موثر دارند صاحب کرسی های سیاسی یا تصمیم گیری های شهری شوند.

وجود این گونه از اشخاص باعث پیشرفت ورزش و تیم تراکتورسازی می شود اما مسئله قابل توجه و تامل این است که تیم تراکتور سازی که در قلب مردم آذربایجان جای دارد و تبدیل به یک برند محبوب شده است؛ بازیچه دست سیاسیون می گردد؛ از حاشیه نشینانی که میکروفون بدست اند تا مدیرعاملانی که با نام تراکتور برای خود اسم و رسم به هم می زنند.

این اشخاص نشان دادند که در زمان احتیاج تیم تراکتورسازی نقش موثری برای آن نخواهند داشت و یا حتی باعث شدند تا تیم تراکتورسازی وارد حاشیه شود؛ اشخاصی که در موقع نیاز خود برای کسب رای رزومه خود در تیم تراکتور سازی را وثیقه رای های هواداران کردند اما در موقع نیاز و دفاع از حق تیم تراکتور به آن رای ممتنع یا رد دادند.

اشخاصی که با تیم تراکتور رقیبان خود را شخم می زنند در مواقع نیاز تراکتور به فکر منافع خود و دیگر اعضا می افتند.

زمانی که تمامی تیم تراکتورسازی نیاز به زمین یادگار امام داشت این اشخاص کجا بودند یا حتی زمانی که تیم تراکتور نیاز به حمایت مالی داشت این افراد کجا بودند چرا با لایحه حمایت مالی به تیم تراکتور موافقت نکردند چرا اعضای دیگر را تشویق به موافقت نکردند و خیلی از چرا های دیگر که باید انجام می شد تا باعث برد یا قهرمانی تیم تراکتور نشود.

امیدواریم در انتخابات اردیبهشت ماه؛ مردم بار دیگر طعمه این افراد سودجو و خودخواه نشوند و افرادی رای حضور در شورای شهر را بدست آورند که لیاقت این مسئولیت را دارند و از پس مشکلات و دغدغه های مردم بر می آیند.

انتهای پیام/