به گزارش سخن، در روز های گذشته ۲ نفر از اعضای تیم فوتسال بانوان شهریار راهی تیم ملی شده اند که این مسئله رسانه ای نشده است و کمتر کسانی از موضوع با خبر شدند، در این رابطه با سرمربی این تیم، الناز دواتگر به گفتگو نشستیم که در ادامه متن این گفتگو را می خوانید:

سخن: خودتان را معرفی کنید؟

بنده الناز دواتگر هستم، از سال ۸۹ و از مدرسه  مهدیه تبریز کارم را آغاز کردم یک فصل کمک مربی و سرپرست تیم شهرداری تبریز بودم هم چنین به مدت یک فصل در انثار ولایت آذربایجان کمک مربی و سرپرست بودم و یک فصل در ایرمان سمنان به عنوان سرمربی فوتبال ساحلی بودم مربی جوانان هلال احمر تبریز نیز بودم و الان ۳ سال است که کارم را در پایه شروع کرده ام و خیلی از کارم راضی هستم و امیدوارم از این موقعیت هم بهتر شود. به مدت سه سال است که با آموزش و پرورش همکاری می کنم و خوشبختانه هر سال مقام کسب کرده ایم؛ از جمله مقام پنجم کشوری که در مشهد برگزار شد می توان اشاره کرد. هم چنین به عنوان استعداد یاب استان در فعالیت هستم. درجه ی مربی گری D فوتبال، C فوتسال، ملی پایه و سطح یک فوتبال ساحلی و درجه ۳ داوری. در حال حاضر مدیر مسئول مدرسه فوتبال شهریار تبریز و نائب رئیس فوتبال سردرود می باشم.

 

سخن: برنامه هایتان برای ادامه مربی گری چیست؟

برای مربی گری برنامه های زیادی دارم و امیدوارم که به لطف خدا بتوانم همه ی آنها راعملی کنم و تعداد بچه هایی که به تیم ملی می روند بیشتر وبیشتر شود. در مدتی که پایه کار کردم ۱۲ نفر از شاگردانم به تیم ملی دعوت شدند که سال اول ۴ نفر از بچه ها و سال بعدی علاوه بر ۴ نفر سه نفر دیگر دعوت شدند امسال هم باز ۴ نفر دیگر دعوت تیم ملی شده اند، یاسمن طایفه و صبا ولی زاده امسال به تاجیکستان اعزام می شوند. کار کردن در پایه شرایط خوبی ندارد و اهمیت زیادی برای پایه قائل نیستند. در کشور های پیشرفته بهترین ویژگی ها و امکانات را برای تیم های پایه می دهند ولی متاسفانه در کشور ما اهمیت زیادی به تیم های پایه قائل نیستند. به نظر من ستون اصلی فوتبال تیم های پایه است.

بنده شخصا فقط امسال را در نظر نمی گیرم و برای سال های بعدی برنامه ریزی دارم و امیدوارم آینده ی درخشانی برای تیم فوتبال استان داشته باشیم چون این بچه ها وقتی بزرگ بشوند واقعا ستاره های درخشانی خواهند بود.

 

سخن: در یکی از مصاحبه هایتان گفته بودید که دوست دارید در تیم های پایه مربی گری بکنید، علتش چیست؟

علت این که در تیم های پایه فعالیت می کنم اول اینکه واقعا علاقه دارم و دوست دارم که استعداد کشف کنم واز بچه ها ستاره بسازم و کار کردن با این بچه ها را واقعا دوست دارم. همه آرزوی پیشرفت دارند ولی تیم پایه مظلوم واقع شده است اما برای من لذت بخش تر است.

یکی از آرزو های من این است که خیلی دوست دارم مربی تیم ملی زیر ۱۴ سال بشوم و تمام سعی خودم را می کنم.

 

سخن: سطح تیم فوتسال بانوان استان را چگونه ارزیابی می کنید؟

سطح خوبی هست و من امید بهتر شدن را برای تیم دارم و مطمئنم موفق خواهیم شد چون پتانسیل بچه ها خیلی عالی است و موفق هستند. حمایت از بانوان ضعیف است و مشکل ما این است که ما حامی نداریم، امیدوارم فکری برای فوتسال بکنند تا بتوانیم در سطح کشوری هم تیم داشته باشیم.

 

سخن: عملکرد هیئت فوتسال در بخش بانوان چگونه است؟

عملکرد هیئت فوتبال در بانوان، خوب است ولی به شرط اینکه از طرف باشگاه ها حمایت بشویم چون اگر حمایت می شدیم، در لیگ برتر تیم داشتیم.

 

سخن: چه اندازه از حمایت مسئولان برخوردار می شوید؟

من هیچ حمایتی از جانب مسئولان ندیدم و خودم اسپانسر پیدا می کنم.

 

سخن: سه نفر از تیم شما در تیم ملی هستند اما این موضوع زیاد رسانه ای نشده است، علتش چیست؟

بله ۳ نفر بودند که متاسفانه یکی از آنها خط خورد و دو نفرشان به تاجیکستان راهی می شوند. علت رسانه ای نشدن را باید از مسئولان پرسید و این نشان کم لطفی ایشان نسبت به مربی پایه است.

 

سخن: راجب فستیوال برایمان توضیح دهید؟

در ۲۲ مرداد ماه در شهرستان سردرود فستیوالی برگزار کردم که با ۸۰ نو آموز همراه بود و بازتاب بسیار خوبی داشت و استعداد های بسیار عالی کشف شد که متاسفانه در سطح استان به هیچ وجه رسانه ای نشد و از مسئولان با اینکه دعوت کرده بودم تشریف نیاوردند، دلخور هستم.

سخن آخر؟

از اموزش و پرورش گله مند هستم واقعا امسال خیلی اذیت کردند و ارزشی را که هر سال قائل بودند امسال نبودند. بنده به عنوان نیروی متخصص روی دانش آموزان کار می کردم به خاطر کم لطفی هیئت دانش اموزان گله مند هستم. با هزینه شخصی به مسابقات رفتم و هزینه ی اسکان و اقامتم را کاملا شخصی پرداخت کردم که مد نظر هزینه نیست بلکه ارزش و اهمیتی که قائل نبودند مد نظراست.

هم چنین از افرادی که از من حمایت کرده اند بسیار سپاسگذارم و از دخترم خانم ساناز ربیع لاله که همیشه کنار من هستند تشکر می کنم.

 

 

انتهای پیام/